دانشمندان تئوری جدیدی برای توضیح سه معمای بزرگ منظومه شمسی ما تدوین کردند. ۱-مدار های سیاره های غول پیکر ۲-در مورد ژوپیتر ۳-بمباران سنگین ۷۰۰ میلیون سال بعد از تشکیل ماه و زمین. جواب هر سه پدیده به نظر مستقیما از جابجایی مدار زحل و مشتری در منظومه شمسی اولیه نشات میگیرید.
آنالیز نمونه هایی از ماه نشان میدهد که دهانه های آتشفشانی ۷۰۰ میلیون سال بعد از تشکیل ماه ایجاد شده اند. این نشانگر افزایش بالای نرخ بمباران بر ماه در آن زمان میباشد. البته علت این پدیده هنوز یک راز است. هم اکنون آلساندرو موربیدلی و لمون سیگان از رصدخانه کود دا زو در فرانسه، هال لویسون از انستیتو پژوهشی بولدر، کولورادو و چند جای دیگر، مدلی برپایه شبیه سازی های عددی برای حل این معما و آن دوتای دیگر ارائه دادند.
بر طبق این مدل مشتری و زحل در اوایل دوران منظومه شمسی مداراهیشان جابجا شده است به این طریق که زحل کمی از خورشید دور و مشتری به خورشید نزدیکتر شده است.
ادامه دارد




